Fotografowanie to pospolita mania ktora z biegiem
czasu ogarnela cala ludzkosc, gdyz ludzkosc jest nie tylko zakochana, lecz wrecz zadurzona w znieksztalcaniu i perwersyjnosci, i rzeczywiscie w skutek tego nieustannego fotografowania zaczyna z wolna postrzegac znieksztalcony i perwersyjny swiat jako jedyny prawdziwy. Ci, ktorzy fotografuja, popelniaja jedno z najnikczemniejszych przestepstw, jakie moga popelnic, zmieniajc nature na swoich zdjeciach w perwersyjna groteske. Ludzie na fotografiach sa smiesznymi, zmienionymi nie do poznania, ba, okaleczonymi manekinami, tepo i ohydnie patrzacymi w te podla soczewke. Fotografowanie jest nikczemna namietnoscia, ktora ogarnela wszystkie czesci swiata i wszystkie warstwy ludnosci, choroba, na ktora zapadla cala ludzkosc i z ktorej nigdy nie zdola sie wyleczyc. Wynalazca sztuki fotograficznej jest wynalazca sztuki najbardziej ze wszystkich wrogiej ludziom. Jemu to zawdzieczamy ostateczna deformacje natury i czlowieka, sprowadzenie ich do postaci perwersyjnych gąb. Jeszcze na zadnej fotografii nie widzialem naturalnego, tzn. prawdziwego i rzeczywistego czlowieka, podobnie jak na zadnej fotografii nie widzialem prawdziwej i rzeczywistej natury. Fotografia to najwieksze nieszczescie XX w. Ogladajac zdjecia zawsze czulem obrzydzenie jak do niczego innego.”

Thomas Bernhard "Wymazywanie"